woensdag 17 januari 2018

Knopen tellen


Macrameeën; is dat leuk? Ik wilde het eens uitproberen. Op YouTube staan er genoeg filmpjes en ik volgde deze. De mevrouw doet het langzaam voor en laat het goed zien. 
Als materiaal kocht ik een bol chenille van Zeeman. Don't try this at home, want de chenilledraadjes laten snel los. In huis sneeuwde het en zeker als je moet uithalen - en geloof me: dat moet je als beginner - ziet de draad er steeds armoediger uit.
Ik maakte het op een rotan kleerhanger, net breed genoeg voor dit werkje.



Ondanks fouten en de materiaalfrustratie vond ik het een relaxte bezigheid. De video is nog geen 40 minuten maar ik heb er uren en uren over gedaan. Mijn werkje lijkt slechts vaag op het voorbeeld, omdat mijn "knopjes", in vaktermen: cordonknopen, niet strak geknoopt zijn langs de middenvorm. 
Nu zit ik met een amateuristische macraméhanger die ik ook redelijk oubollig vind om op te hangen. Het was een experiment. Nu ik diverse knopen ken, zou ik iets nuttigers kunnen maken, een plantenhanger? Ideeën welkom.







zondag 31 december 2017

Leve de kringloop!

Wie mijn blog af en toe leest, weet dat ik een grote fan ben van Kringloopwinkels. Je moet er vaak binnenlopen, want 9 van de 10 keer vind je niks, maar dan zie je ineens dat leuke krukje, dat mooie kussentje of die sierlijke wijnglazen. En de sfeer is er meestal gemoedelijk. Het personeel is enthousiast en vaak humoristisch. Heb je al de hartverwarmende VPRO-serie Het succes van de kringloopwinkel gezien? Daarin laten ze ook zien wat voor sociaal aspect er aan kringloopwinkels zit voor het personeel en voor mensen met een kleine beurs. 
Bijkomend voordeel van winkels met tweedehands spullen vind ik de duurzaamheid. Alles wat hergebruikt wordt, hoeft niet nieuw geproduceerd te worden en dat is winst voor de aarde. 



Als ode aan de Kringloper laat ik je mijn nieuwe vondsten zien: inderdaad dat mooie kussentje, een schoenmakersmodel van een kinderschoen en een vogelkooitje. 
 

dinsdag 19 december 2017

Kerststukjes



Gezellig; de kerstboom staat en het huis wordt weer versierd. Voor deze en gene maak ik altijd  kerststukjes. Eerst zoeken in de kelder of daar nog geschikte bakjes, borden of vazen staan en dan naar de bloemist of de markt voor kerstgroen en verse bloemen of plantjes. En toegegeven: ook voor inspiratie, want ik kijk graag de kunst af. Deze keer kocht ik takken skimmia en hyacinten. Hulst, klimopballetjes en coniferengroen komen uit de tuin.



Toen mijn bakjes op waren (ik had er niet veel meer), dacht ik: maar weer wat kopen bij de Kringloper. Onderweg reed ik langs stukken boomstam die de gemeente ergens als afrastering heeft neergelegd. En die laten hele stukken schors vallen. Niets mooier dan zo'n grillig stuk schors te gebruiken als ondergrond voor een 'stukkie'. Ik legde een plastic zak onder de natte oasis, zodat de schors niet gaat schimmelen of doorlekken. En zo ontstond mijn mooiste kerststuk van dit jaar.







maandag 18 december 2017

Engelengeduld

Ik hou van haken en kijk regelmatig vol bewondering op deze website van een zekere Uljana. Zij haakt met minimini-haaknaalden en dmc-borduurgaren. Dat is mij te petieterig, maar haar kerstengel kon ik niet weerstaan. Hij werd wel wat groter dan die van haar (13 centimeter aan de haak), want ik gebruikte haaknaald 2 en dunne katoen. Uljana geeft het patroon in het Engels en niet volledig. De vleugels heb ik erbij gehaakt van dit blog. Oren heb ik zelf verzonnen. 
Tijdens het werkje - vooral toen de oren erop zaten - zag het menneke er meer uit als Dracula, maar de roze wasco op de wangetjes en de halo van zilverdraad transformeerden hem toch in een ware kerstengel.


Er zitten best wat uurtjes haakwerk in zo'n poppetje. Dus naast katoenresten, vulling, wasco, een haak- en een stopnaald heb je dit vooral nodig: engelengeduld.



woensdag 13 december 2017

Glazen plafond


Voor 1 euro vond ik bij een tweedehandswinkel een glazen stolpje. Waarschijnlijk een kaasstolp waar de onderkant ooit van is gebroken. Leuk om iets kerstigs in op te maken, als je hem op een mooi bordje zet. Hoog kan het niet worden, want voordat je het weet, stuit je op het glazen plafond!
Ik had nog wat oude kerstboomversiering, zilverkleurig en van glas. Een vogel met een veer, een trompet en twee huisjes. Zo mooi gemaakt en weer eens wat anders dan ballen.
Van een tak van een kamerplant haalde ik de gekrulde blaadjes en legde die op het bordje. Daarop de kerstversiering, klimopbolletjes en wat larikstakjes om een beetje de hoogte in te gaan.

dinsdag 28 november 2017

Strooigoed



Geen pepernoten maar dennenappels, kastanjes, eikels, beukennoothulsjes en andere spullen uit het bos kun je als strooigoed gebruiken in glazen vazen. Eerst bijvoorbeeld een kaars erin, de bodem vullen met ijslands mos en dan je bosvondsten erop. De vaas kun je mooi in een zelfgemaakte krans zetten en als tafelstuk gebruiken.

 
 
Het is heel simpel, kost niks en ziet er gezellig uit. Ook jam- en conservenpotten zijn prima voor strooigoed. In mijn pindakaaspot gooide ik groen mos, bessen van de vuurdoorn en klimopbolletjes. Aan een touwtje bond ik een stukje schors met wat hulst en conifeer. Daar bovenop een katjestak van vorig jaar en daarop een waxinelichtje. De tak verdubbelt zich in de spiegel.
 Bij de kransen kwam ook nog zo´n kaarsenpot, met mos en kastanjes.






zondag 19 november 2017

Een half bos aan het lijmpistool



Een grote strokrans vol kastanjes: die werd zo zwaar dat ik hem niet durfde toevertrouwen aan een muurspijkertje. Het werd dus een legkrans. Ik moest er twee keer voor gaan rapen, want na één keer was er nog maar tweederde gevuld.
Ik smeerde de kastanjes in met lijm uit het lijmpistool op het platst mogelijke deel en klemde ze dan vijf seconden op de krans voor ik losliet. Hierbij werkte ik van binnen naar buiten.
 

Tussen de kastanjes door blijf je natuurlijk strokrans zien en die ruimtes gooide ik op het eind vol met wit geschilderde takjes uit een zakje van de Action, ook vastgezet met hete lijm.
Om het gat te dichten en de krans op te vrolijken nog een aantal stoffen lathyrusbloemen en kunstgroen erin.
En nu ik toch in het bos had lopen struinen en een zak met allerlei val had gevuld, gelijk maar een beukennoothulsjeskrans gemaakt.
Nu is mijn herfstknutselbehoefte bevredigd. Ik stop voordat ze me Ans Krans gaan noemen. 

 

Tot slot een plaatje van de onweerstaanbare herfstkleuren in Nièvre.
 


 


 

zondag 5 november 2017

Lelijke lariks

Tussen ons en de buurvrouw staat een uit de krachten gegroeide lariks. Eigenlijk een lelijk ding, maar toch neemt geen van ons het initiatief hem te rooien.
De lelijke lariks laat natuurlijk ook nog eens in deze tijd irritant veel naaldjes vallen, maar - toegegeven - hij heeft mooie appeltjes. Als die eraf waaien raap ik ze.
Van vorig jaar had ik een zak vol en die zijn leuk om een krans mee te maken. Ik nam hiervoor een klein formaat takkenkrans. Eerst lijmde ik met het lijmpistool de binnenste rij met de punt van de kegels naar binnen en vervolgens lijmde ik rij voor rij de kegels - liggend naar één kant toe - op de krans. Het voordeel van lariksappeltjes


ten opzichte van dennenappels is dat ze heel licht zijn; ze blijven daarom goed zitten en de krans wordt ook geen zwaargewicht.

 

 

 
 

vrijdag 20 oktober 2017

Niks strak in de lak

De deuren met de glas-in-loodramen die ik onlangs in een container vond, waren zeker geen massief hout. Zo verraadde hun gewicht. Daarom besloot ik er panelen van te zagen. Met hulp van man lieten we drie centimeter aan elke kant van het raamframe zitten en zaagden de rest af met de decoupeerzaag. En wat bleek? De deur was van board.


Nu had ik twee panelen met aan alle kanten gleuven van karton. De bijen en wespen in Frankrijk zullen daar heel enthousiast van worden, maar ik minder.
Eerst moest die witte glanslak eraf. Met een heteluchtbrander. Nog niet alle verfschilfers waren afgestoken, toen ik juist dat onregelmatige met her en der een schilfer leuk vond. Het hoeft niet glad geschuurd en opnieuw geschilderd. Strak in de lak vind ik voor dit projectje niks. Dus het blijft: lekker shabby.

 
Het board heb ik afgeplakt met stroken vinylbehang. Die heb ik op het eind meegeschilderd met de witte rand. Want het contrast tussen het donkere hout en de lichte rand vond ik niet mooi.

 
En die rand schilderde ik in de kleur van het lood. Daarna bewerkt met koffieprut en meel en her en der vegen gemaakt met een stuk keukenrol.

 Nu ben ik helemaal blij met mijn glas-in-lood-panelen. Maar man niet: "Dat shabby gedoe, Doe ik alle moeite om die gipsplaten zo onzichtbaar mogelijk dicht te plamuren en dan krijgen we dit..."
  


Een richtingenstrijd, dus, waar deze getraumatiseerde glas-in-loodpanelen die al eens eerder gedumpt zijn, het slachtoffer van dreigen te worden...


woensdag 20 september 2017

Het nieuwe zitten

 

We hadden een oude fauteuil met verschoten rood fluweel, die absoluut een opfrisbeurt nodig had om weer 'mee te doen'.
Ik haalde eerst de oude bekleding eraf en bewaarde die, om hem iets ruimer uit te knippen uit de nieuwe stof. De vulling was gelukkig nog goed.



Op internet had ik eerst diverse tutorials bestudeerd, vooral filmpjes. Mijn nietpistool was eigenlijk te zwak, maar het lukte net met wat na-spijkeren. Tip: trek stevig aan de stof, zowel in de lengte als de breedte, maar ook weer niet te hard; zo voorkom je kreukels.
De afwerking met siernagels - met name van de armleuningen - was het lastigst. Eerst deed ik het met losse koperen nagels, maar die sla je nooit keurig recht in het hout. Met de strips die ik later kocht ging het een stuk beter. Die knip je af op de goede lengte en om de zoveel siernagels sla je het spijkertje dat eraan zit vast.




Deze fauteuil had voor de eerste keer van een hobbystoffeerder het ideale model omdat de rug van rotan is en dus alleen maar geverfd hoeft te worden. Een minipotje krijtverf was daarvoor voldoende, ook al moest het twee keer. Dat verven deed ik overigens voordat ik met bekleden begon.
Het leuke van deze stof is dat hij aan twee kanten te gebruiken is; de andere kant zie je op het kussen op de bovenste en onderste foto.